Gisteren het plan opgevat om de rest van het Graaf van Hornepad in één keer te lopen. Het bleek precies 32 kilometer. De zon heb ik gezien, maar niet vaak. Koud ook. Ik ben gestart bij het Zuilenkabinet, een viaduct met veel, erg veel, en erg fraaie graffiti. Ik was er al vaker.
Twee schansen bezocht, die van Laar aan het einde van de route en die van Boshoven aan het begin. Dit is een foto van de Odakapel in Boshoven. Boshoven is in feite een wijk van Weert.
Het pad loopt onder andere over de Boshoverheide, met een grafveld van ongeveer drieduizend jaar oud. Tijdens de route weer voortdurend geluid van verkeer. Dat blijkt weinig met de A2 te maken te hebben, die ik twee keer overstak. Lokale wegen, die kennelijk steeds in de buurt waren, veroorzaakten het geluid. Ook steeds te horen: schietbaan De Wildenberg, langs de A2 volgens mij. Bij sommige huizen of villa’s vraag je je af hoe het mogelijk is dat mensen zoveel geld hebben. Er woont vast een hardwerkende Nederlander.
Twee keer passeerde ik de IJzeren Rijn. Geluncht heb ik bij de Daatjeshoeve. Het is best druk. Broodje brie. Na de lunchpauze pijn in mijn linkerheup. Na een kilometer of twee heb ik het eruit gelopen. Het laatste stuk van de route bestaat uit veel lange rechte landwegen. Niet per se goed voor de motivatie. Het allerlaatste stuk gaat door het centrum van Weert.
alem archeologie architectuur bergamo brabant dordrecht eindhoven fotografie fruit gelderland germany graffiti helmond Heythuysen hunsel italia italy limburg literatuur museum nature netherlands photography rome romeinen siena vergilius wandelen Weert