Een post van een paar jaar geleden. Het blijft het mooiste grafschrift dat ik ken: het graf van Machiavelli in de Santa Croce in Florence.
Het graf van Machiavelli in de Santa Croce in Florence. Mooi voorbeeld van lapidair Latijn. ‘Tegen een zo grote naam is geen lof opgewassen.’ https://ift.tt/2O7lcGp
Grave of Machiavelli
Een paar meter verder wacht een geheel ander grafmonument: dat van Gioachino Rossini, de componist van De Barbier van Sevilla. Waar Machiavelli in koele, lapidaire letters spreekt, is hier alles gebogen lijn en dovende gloed. Een rouwende gestalte kijkt smekend op naar het marmeren sarcofaagdek, terwijl de naam van de componist in gedistilleerde kapitalen boven haar zweeft. De zwart-witfotografie voelt hier als de enige juiste keuze: het licht valt van boven, de schaduwen vullen de nissen, en wat overblijft is een stilte die bijna muzikaal is.
archeologie architectuur bergamo brabant church Cicero Conceptuele Fotografie Examen 2027 Filosofie fotografie gelderland germany Geschiedenis graffiti helmond Heythuysen Inspiratie italia italy Kunst Latijn limburg literatuur Live Metal museum Muziek nature Natuur netherlands noord-brabant Onderwijs photography rome romeinen Sculptuur siena Straatfotografie Street Art utrecht vergilius wandelen Zwart-wit Zwart-wit fotografie zwart-witfotografie